DOLAR
8,6527
EURO
10,3510
ALTIN
494,85
BIST
1.402
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Parçalı Bulutlu
27°C
İstanbul
27°C
Parçalı Bulutlu
Cuma Parçalı Bulutlu
28°C
Cumartesi Parçalı Bulutlu
29°C
Pazar Parçalı Bulutlu
30°C
Pazartesi Parçalı Bulutlu
29°C
Türkistan İnanç Dünyası Üzerine Notlar Celil ALTINBİLEK           İslamiyet ten önce Türkistan topraklarında, müşterek inançlar kam veya ozan denilen kişilerin ellerinde kopuzları ile birlikte nağmeli- şiirli sözlerle, mûsıkili icra edilirdi. Bu sözler basit, saf,  içten, canlı ve özlü idi. Bunlar kopuzlarıyla sihirbazlık yapar,gelecekten haber verir, insanları tedavi ederlerdi.      İslamiyet, Türkistan’da çetin...
TARİH TEKKERÜR EDER Mİ? Fuat YILMAZER Tarih tekerrürden ibarettir sözünün doğru olduğuna inanmıyorum. Tarih tekerrür etmez ama aynı veya benzer hataları tekrarlarsan aynı veya benzer olaylarla karşılaşmak tabidir. Bu tarihin tekerrürü değil, hataların tekrarı ile aynı veya benzer sonuca varmanın karşılığıdır. Hataların tekrarlanmaması için bilinçlenmek, bilinçli olarak hafızayı taze tutmak...
ZİYA GÖKALP MÜZESİ Kenan EROĞLU Ünlü düşünürümüz Ziya Gökalp konusuna devam ediyorum.  Bu gün Ziya Gökalp’in büyük damadı  Ali Nüzhet Göksel’in  “ZİYAGÖKALP MÜZESİ” açılışı nedeniyle 1956 tarihinde  ulusal ölçekte yayın yapan  “VATAN” gazetesine yayınlanan açıklamasını yorumsuz olarak aktarmak istiyorum.          “ Dün (23 Mart 1956) Ziya Gökalp’ın doğumunun 80. yıldönümü idi. Bu vesile ile Diyarbakır’daki evi...
SECCEDEN SEHPAYA ELMA VE BIÇAK Asena Kınacı MORAL Ş. Adnan Şenel tarafından yazılan “Secdeden Sehpaya Elma ve Bıçak”*, “ismiyle müsemma” diyebileceğimiz bir roman: Yüreği imanlı alnı secdede bir gençliğin sehpalarda, işkencelerde, falakalarda, Filistin askılarında umutlarının ellerinden alınışını anlatmış ve adına da yakışmış. Ak alınlarıyla secdeden sehpaya gidenleri en güzel anlatan...

Özgür Otomobiller ve Tutsak Vagonlar

Özgür Otomobiller ve Tutsak Vagonlar
05.01.2013
0
A+
A-

Şükrü Alnıaçık 

 

 İnsanlar, mekanik tasarımlar ve siyasi organizmalar arasında dikkat çekici bir benzerlik vardır. Teknolojinin sonharikaları olan uzay gemilerini ve askeri araçları çok yakından tanımadığımıza göre bu “somutlaştırma operasyonu”nu otomobiller üzerinden yürütmemiz bize daha mantıklı görünüyor.

Türkiye Cumhuriyeti, Milliyetçi ve Laik bir inkılâp sonucunda kurulmuştur. Bu kul yapısı siyasi organizasyonu, bir fiziki mekanizmaya, mesela bir otomobile benzetebiliriz. Türkiye Cumhuriyeti, “Türk Milletini çağdaş uygarlık seviyesinin üzerine taşıyabilmek” için akılcılık prensibi üzerine tasarlanmış siyasi bir mekanizmaydı. Bu mekanizma, direksiyonu bizim elimizde olan hususi bir otomobil gibiydi.

Cumhuriyetçilik bu arabanın “kaportası,” Milliyetçilik “motoru,” Laiklik, kış lastikleri, İnkılâpçılık, arabaya ilkhareketi kazandıran “marş motoru…” Devletçilik “yakıtı,” Halkçılık ise manyetik “motor yağı”ydı.

Arabayı araba yapan ilk üç unsurdu. Sonraki üçlü ise arabanın hareketi, ivmelenmesi ve uygarlık yolunda ilerlemesi için gerekliydi. Vagon olmamak için can verip, kan dökmüştük.

“Devletçiliğin” yerine “Kapitalizmi” almak, benzin yerine otogaz kullanmaya benzetilebilirdi. “Halkçılığın” yerine “Liberal bireyciliği” aldığınız zaman da sentetik bir yağ değişimi yapmış gibi olurdunuz. Ancak Cumhuriyetçilik olmadan Cumhuriyet, Milliyetçilik olmadan ulusal devlet, Laiklik olmadan “dayanıklı bir vasıta” olamazdınız.

Zamanla demokrasi geldi, arabanın yağını, huyunu suyunu, direksiyon boşluğunu, lastiklerin fren mesafesini bilen emektar kaptan şoför değişti, direksiyona yeni şoförler geçmeye başladı.

Her gelen şoför, arabanın bir yerinden şikâyetçiydi. Bazı şoförlere göre kaporta artık değişmeli, Amerikan arabalarına benzemeliydi. “Federal motora ve seküler lastiklere uygun demokrat kaportanın bizim Ulusal ve laik arabamıza uyup uymayacağı” çok da önemli değildi. Yol tutuşu, fren mesafesi ve direksiyon hâkimiyeti hiç hesaba katılmadan şoförler ve muavinler kaportayı ve motoru kurcalamaya devam ettiler. Kimi anlamasa da motordan, kimi lastiklerden, kimi yakıttan, kimi de yağdan şikâyetçiydi. Arada, “ben bundan iki araba çıkarırım” diyen acar tamirci çırakları bile görülmüştü. Bir ara otomobil, “bunu söküp, Sibirya ekspresine vagon yapalım” diyen devrimci şoför adayları da gördü. Bu mağrur vasıta, sırtına kimseyi bindirmedi; ama epeyce yıpranmaktan da kendini alamadı.

Sonunda “motorsuz, yağsız, yakıtsız, lastiksiz de gideriz işallah” diyen Siyasal İslamcı bir şoför, “ben Amerika’da eyalet marka motorsuz araba gördüm” diyen Liberal muaviniyle birlikte direksiyona geçmeyi başardı.

Projeye göre kaporta vatandaşın alıştığı gibi kalacak, tekerler sökülecek, motor istop edecek, böylece yakıt ve yağ da gerekmeyecekti.

Hoyrat şoförlerin borç taktığı parçacı, “arabayı çalıştırmanız lazım, hususi araba size artık lükstür!” diye tutturmuştu. Böylece kafadarlar arabayı “turuncuya boyayıp” bir de taksimetre taktırma kararı aldılar. Ne olduysa da o arada oldu. Araba servisten çıktığında artık tanınmaz hale gelmişti. Tepesinde kocaman bir uydu anteni vardı. Direksiyon simidi, “ılımlılığı sağlayan” bir cemaat adaptörü üzerinden tepedeki antene bağlanmıştı. Mono blok gövdeli motorun yerinde 36 parçalı bir GMC motoru vardı; ancak marş motoru sökülmüş olduğu için o da çalışmıyordu.

Tekerlekler sökülmüş, öne iki tane “dinler arası diyalog” çubuğu takılmıştı.  Arka tekerlerin yerinde Soros’un “açık toplum” takozları vardı. Araba, yola basmıyor, tekerler dönmüyordu; ama yolcular uygarlık yolunda mesafe kat etiklerini zannediyordu.

Bu araba, bizim arabaya benzemiyordu.

Kaptan şoför yine direksiyonu “çeviriyormuş gibi” yapıyor, araba “gidiyormuş gibi” oluyordu. “Yakıtsız, tekerleksiz, motorsuz araba mı olur!” diye bağıran yolculara da pek kulak asan olmuyordu. Hatta fazla bağıranlar, “garaja, bir sonraki arabayı beklemeye” alınıyordu.

Boşta dönen direksiyonu sallamada giderek daha da ustalaşan kaptan şoför, arada bir yolculara dönüyor, “inmek isteyen varsa garaja çekelim, biz böyle iyiyiz” diyordu. Gerçekten de bu ucube mekanizma, artık bizim “arabamıza” hiç benzemiyor; özgür Cumhuriyet otomobilinin yerinde şimdi “tutsak bir vagon” duruyordu.

“Karşı devrim teknolojisi” böyle bir şey olmalıydı. Amerika, acemi şoförlerin elinde motor indiren otomobilleri, uzaktan kumandalı birer “vagon”a çeviriyordu.

Sonra da şoför görünümlü biletçiler, direksiyonu boş yere sallıyor, “BOP Ekspresinin tutsak vagonları,” büyük bir hızla “çağdaş uygarlığın son baharına doğru” ilerliyordu.

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.