ÜlkücüMilliyetçiTürkçüTürkeşÜlkü OcaklarıdövizakpchpmhpAhmet b.karabacakhasan külünk
DOLAR
27,2651
EURO
28,9127
ALTIN
1.673,32
BIST
8.304,56
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Az Bulutlu
26°C
İstanbul
26°C
Az Bulutlu
Çarşamba Hafif Yağmurlu
24°C
Perşembe Az Bulutlu
24°C
Cuma Az Bulutlu
24°C
Cumartesi Az Bulutlu
24°C
ÜÇ HİLAL'İN HİKAYESİ Ahmet B. Karabacak

Yaprak

Yaprak
11.02.2017
2.018
A+
A-

Osman B.Karabacak

Eskiden de buraya geliyordu. Canı sıkıldığında okulu asıyor, Gülhane Parkı’nda dolaşıyordu.

– Pek değişmemiş…

Otobüs durağı hep kalabalık olurdu. Bir sonraki daha boş olur diye beklerken vakit geçer okula geç kalacağını fark ettiğinde artık umursamaz yürümeye başlardı.. Aksaray, Laleli, üniversitenin önünden geçince Bakırcılar, Mercan… Mahmutpaşa yokuşuna geldiğinde esnaflar da dükkânlarını açmaya başlamış olurlardı. Çaycılar girip çıktıkları esnaflara hayırlı işler diler günün ilk çaylarını bırakırlardı. Çıraklar önce dükkânların içini sonra  kaldırımı süpürür, tezgahları kapının önüne çıkarırken birbirlerine laf atarlar, haftasonu oynanan maçları tartışırlardı. Mısır Çarşısı’nın içinden geçip Yeni Cami’nin önğnde kalabalığa karışır kendini sahilde bulurdu… Üç iskele: Boğaz Hattı, Kadıköy,  Üsküdar..

– Bugün de okula gitmeyeyim..

Kadıköy vapuruna binerdi genelde. Kıç tarafta martılara simit atanlar olurdu.

– Kimbilir günde kaç kere boğazı geçiyor bu kuşlar…

O daha çok vapurun arkasında bıraktığı köpükleri seyrederdi. Ayakta, yüz kere boyanmış demirlere yaslanıp köpüklerin uzaklaştıkça kaybolmasını izlerdi.

Kadıköy, Moda, sinemalar, Beşyol sonra yine Kadıköy, yine vapur.. Bu sefer de Karaköy’de içerdi.. Galata Köprüsü’nden yürüyerek geçmeyi seviyordu. Kararmış ızgaralarda cızlayan balıklar, meyhanelerden gelen ağır koku, tavalarla midyeler hiç değişmezdi. Plastik kovaları ile kimi misina kimi olta ile balık tutanlar nedense hiç birbirleri ile konuşmazdı.

Eminönü’ne geldiğinde saatine sadece bir kaç saatin gelmiş olurdu ki eve henüz dönemezdi..

– En iyisi Gülhane Parkı’na gitmek.

Parkı bir uçtan bir uca bir kaç kez adımlar  en sonunda çay bahçesine oturur denizi seyrederdi. Biraz önce yürüdüğü yerlerdeki insanların koşuşturmalarını izler, vapurların arkasındaki köpüklerin ne kadar da az gözüktüğüne şaşırırdı.

….

Şimdi yine aynı yerde, Gülhane Parkı’nda yürüyordu. Yürüdükçe, adım attıkça hayatı, hatıraları canlanıyordu. Sonra sonbaharın döktüğü yaprakları fark etti, yürürken onları ezmemeğe çalışıyordu. Sanki her yaprak ömrünün bir günü, unutulmuş bir hatırası idi.. Eğildi bir tutam aldı, baktı. Cebine koydu.. Sonra bir avuç aldı paltosunun iç cebine, sonra biraz daha aldı öbür cebine doldurdu..  Çok çok vardı. Hepsini alamazdı.. Karşıdan gelenler vardı, iki adam… Yavaş yavaş yürüyor hayatını eziyorlardı. Her kurumuş yaprak bir günüydü hâlbuki.. Yere uzandı toplaya bildiği kadarını elleri ile önüne topladı.

– Amca neyin var?

Kaldırmaya çalıştılar. Kalkmadı. Bir daha da kalkamadı..

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.