buca escort

Ayakkabı Bot ve çizme Günlük ayakkabı Bot ayakkabı modelleri Çizme ayakkabı Terlik ayakkabı Sandalet Babet Spor ayakkabı Topuklu ayakkabı İç giyim Mayo Çorap Fantezi giyim İç çamaşır takımları Sütyen Gecelik Pijama takımı Gece elbisesi Plaj giyim Giyim Büyük beden Tesettür Etek Trenckot tarz eşofman takımları bayan Mont Gömlek Pantolon T-shirt Sweatshirt Kırmızı elbiseler Ceket Çanta Çanta aksesuarlar Bebek bakım çantası Spor çanta Okul çantası Laptop çantası Portföy çanta Bel çantası Postacı çantası El çantası Sırt çanta Bebek bakım çantası Omuz çantası

beylikdüzü escort
ÜlkücüMilliyetçiTürkçüTürkeşÜlkü OcaklarıdövizakpchpmhpAhmet b.karabacakhasan külünk
DOLAR
18,8161
EURO
20,4799
ALTIN
1.165,97
BIST
5.144,02
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Hafif Yağmurlu
9°C
İstanbul
9°C
Hafif Yağmurlu
Cumartesi Çok Bulutlu
7°C
Pazar Çok Bulutlu
6°C
Pazartesi Hafif Yağmurlu
7°C
Salı Az Bulutlu
7°C
Antalya Kumluca Konyaaltı Manavgat Muratpaşa Kaş Alanya Kemer aksu Döşemealtı kepez demre elmalı finike gazipaşa korkuteli serik

FALİH RIFKI ATAY: 30 AĞUSTOS’A İSTANBUL’DAN BAKIŞ

FALİH RIFKI ATAY: 30 AĞUSTOS’A İSTANBUL’DAN BAKIŞ
29.08.2019
0
A+
A-

Bülent Vedat AYDEMİR

“Nemiz varsa, eğer bağımsız bir devlet kurmuşsak,

Hür vatandaşlar olmuşsak,

Şerefli insanlar gibi dolaşıyorsak,

Yurdumuzu Batı’nın, vicdanımızı ve düşüncemizi Doğu’nun pençesinden kurtarmışsak,

Şu denizlere bizim diye bakıyor, bu topraklarda ana bağrının sıcaklığını duyuyorsak,

Belki nefes alıyorsak, hepsini, her şeyi 30 Ağustos zaferine borçluyuz.”

30 Ağustos’la ilgili birçok köşe yazıları, akademik makaleler kitaplar yazıldı, konferanslar verildi, bu büyük zaferimiz anma toplantılarında bütün safhalarıyla detaylı olarak anlatıldı.

Bunlar arasında, en anlamlı yazı kurtuluş savaşını yaşayan ve o yıllarda gazetecilik yapan Falih Rıfkı Atay’ın “30 Ağustos’a İstanbul’dan bakış” başlıklı köşe yazısıdır.

1918 yılında Kazım Şinasi Dersan, Necmettin Sadak ve Ali Naci Karacan la birlikte çıkardıkları Akşam gazetesindeki “Günün Fıkraları” başlıklı köşesinde Kurtuluş Savaşı’nı ve Mustafa Kemal’i destekleyen yazılar yazan Falih Rıfkı Atay, bu yazılarından dolayı devrin iktidarı tarafından idam talebiyle Divanı harp’e verilmiş, Kurtuluş Savaşının kazanılması üzerine serbest bırakılmıştır.

10 Eylül 1922’de Anadolu’ya geçen Atay, Tanin ve Hakimiyet-i Milliye gazetelerinde yazdığı yazılarla Mustafa Kemal’i ve Milli Mücadeleyi destekledi.

Savaşın ardından Yunanlıların yakıp yıktıkları yerlerde tespitler yapmak için Halide Edip, Yakup Kadri ve Mehmet Asım’la birlikte Tetkik-i Mezalim Heyeti’nde görev aldı.

Görevi gereği Batı Anadolu’nun tamamını dolaşan Falih Rıfkı Atay, Yunan mezalimliğini bizzat gören ve yaşayan önemli bir şahsiyettir.

Atatürk’e ilişkin anılarını “Çankaya” adlı eserinde bir araya getirmiştir.

Falih Rıfkı Atay’ın aşağıdaki yazısı “Çankaya” adlı kitabından alınmıştır.

(19 Temmuz 2019 tarihinde yapılan Bursa B.Ş.B Meclisi toplantısında, 30 Ağustos’la ilgili, bana göre, hem yersiz hem de talihsiz ve tarihi gerçeklere tamamen aykırı açıklama yapan Bursa B.Ş.Belediye başkanı Sayın Alinur Aktaş’ın dikkatle okuması temennisiyle)


30 Ağustos’a İstanbul’dan Bakış

Gazeteye geldiğim vakit Anadolu’nun birden bire kapandığını söylediler. İstanbul ve Türkiye’nin işgal altındaki köyleriyle, memleketin öbür kısmı arasında hiçbir temas yapmaya imkân yoktu.

Aradan 30 yıl geçti, o sabahki heyecanımın şimdi bile gönlümü ürperttiğini duyuyorum…

“Acaba Yunanlar mı taarruza geçtiler?”

“Belki de bizimkiler…”

Tarihte hiçbir perde bu kadar ağır bir kader sırrı üstüne inmemiştir.

Ne Rumca ve Ermenice gazetelerde, ne İngiliz veya Fransız ağzı konuşanların sözlerinde merak giderici bir yayıntı bile yoktu…

“Canım biz taarruz edebilir miyiz? Daha geçenlerde Fethi Bey mütareke aramak için Londra’ya gitti. Ummam ki böyle bir delilik yapalım…”

“İhtimal ne cepheyi, ne cephe gerisini tutamaz hale geldikleri için bir son çare aramışlardır…”

Hepimiz Mustafa Kemal’in askerlik dehasına inanırdık.

Onun her şeyi var’a olduğu kadar, yok’a da çevirecek bir zar atmayacağını biliyorduk.

Fakat nasıl haber almalı idi?

Bütün günümüz adeta merak sancısı içinde geçti.

Yalnız yemekten değil düşünmekten de kesilmiştik…

Zırhlıları ile tümenleri ve alayları ile I. Dünya Harbi düşmanlarının zaferi, hâlâ İstanbul’un surlarında ve sokaklarında idi.

Bir tek umut, bir avuç askerde ve Mustafa Kemal denen isimdedir.

Kapkara perdenin arkasında yalnız onların yaklaşıp uzaklaşan hayaletlerini sezinliyoruz.

Nihayet Rumca gazetelerde ilk rivayetler çıktı; biz taarruza geçmiştik ve başımızı Yunan ordusunun çelik kayasına boş yere çarpıp duruyorduk…

Türk Ordusu’nun bir taarruz savaşına giremeyeceği fikri, bizim kuşağımız için değişmez gerçeklerden biri idi…

Ordumuzun kahramanlığına bel bağlardık, fakat onun ancak dayanma mucizeleri verebileceğini sanırdık.

Onun son destanları 1877 harbinde Plevne, 1912 harbinde Edirne, sonra da Çanakkale idi.

Rumca gazetelerin haberi ile merakımız biraz azalsa bile kaygımız ateş gibi yanıyordu.

Zaman geçtikçe umutsuzluğumuz arttı.

Havadis duyurmakta Beyoğlu gazeteleriyle yarış eden ve üst üste kasabalar alındığı rivayetlerini uyduran bir Türkçe sürüm gazetesine kızıyorduk…

“Taarruz sökmüş olsa bir tebliğ verirlerdi. Durduk mu, geriledik mi? Ah hiç olmazsa bir iki kasaba alsak da öyle dursak…”

Bir iki kasaba alıp durmayı nimet saymaya başlamıştık.

Az da olsa bir başarıyı halk güvenini artırma yolunda kullanmak kolaydır.

Bu bir edebiyat işidir.

Fakat ya hiçbir şey yapamadıksa?

Ya geriledikse?

Mustafa Kemal’e kızanlar ağızlarını açmışlardı bile…

Akşamüstü gene beynimizin içinde aynı burgu, kalbimizin içinde aynı ağrı Büyükada’ya gidiyordum. Aydınlık, ferah bir Ağustos akşamı… Köpüklü, uyanık, neşeli bir deniz. Güverte tıka basa dolu…

Türkçe konuşmayanlarda, birbirinin sözünü kapan bir sevinç var. Sadece bu sevinç bizi yıkmaya yeterdi.

“Ne olmuştu?” diye sormaktan korkuyorduk.

Bir fena şey vardı.

Kimseye sormaksızın onu zihnimizde hafifletmeye uğraşıyorduk.

İhtimal durmuştuk. Belki de bir iki noktada gerilemiştik.

Ordu bozulmamışsa bundan ne çıkardı?

Yunanlar da artık bitkin bir halde değil mi idiler?

Aşağı yukarı bir uzlaşma yapabilirdik. Bu da, elbette Sevr Antlaşması’ndan daha iyi olurdu.

Fakat içimizdeki sorunun, kimsede aramaya cesaret edemediğimiz cevabı kendiliğinden yayılıverdi:

“Başkomutan Mustafa Kemal Paşa bütün karargâhı ile beraber esir olmuş…” Keder insanları öldürmez derlerse, bu söze inanınız.

Kalp denen şeyin ne dayanıklı bir maddeden yapılmış olduğunu ben, o akşamüstü Büyükada vapurunun güvertesinde öğrendim.

Türkleri Büyükada Yat Kulübü’nden kovmuşlardı.

Yalnız bir iki sırnaşık, yolunu bularak içlerine sokulabilmişlerdi.

Bunlar o akşam cezalarını çekmişlerdi.

Çünkü kulüpte, Mustafa Kemal’in esir olması şerefine kulübün bütün şampanyaları patlıyor ve Türkler de dağıtılan kadehleri içmeye zorlanıyorlardı.

Ada sokakları çoluk çocuğun çığlıkları ile geçilmez bir hale geldi.

Ölümü bir uyku, rahat bir uyku gibi arayarak sabahı ettik. İlk vapurun en görünmez köşesine sığınarak, iki büklüm köprüye indik.

Bütün Türkleri yas içinde bulacağımı sanıyordum.

Meğer ne kadar soysuzluğa uğramışız.

Acaba sokaktakilerin hepsi şu veya bu muhipler cemiyeti üyeleri mi idi? Bizimkiler utançlarından evlerinde mi kalmışlardı?

Bu gülüşler, bu çırpınışlar, bu el sıkışlar ne idi?

Meğer bütün karargâhı ile Başkomutan Mustafa Kemal değil, Yunan Başkomutanı Trikopis esir olmuş…

Size, kalbin ne kadar dayanıklı bir maddeden yapılmış olduğunu yukarıda söylemeseydim, burada söylerdim.

Bir çocuk gibi sıçramaya başladım.

Habere, havadise, telgrafa koşuyorum.

Hani dün kızdığımız o sürüm gazetesi yok mu, meğer resmi tebliğlerin kilometrelerce gerisinde imiş.

Yunan ordusunu yok etmişiz ve İzmir’e iniyormuşuz.

Ben, ömrümde hiçbir edebiyat eserinde, ordulara ilk hedeflerinin Akdeniz olduğunu bildiren günlük emri okurken duyduğum zevki duymadım. Bu, bütün heyecanların üstünde bir heyecan veren, bütün şiirlerin üstünde bir şiirdi.

Ne olmuştuk, biliyor musunuz?

Kurtulmuştuk…

Ah Mustafa Kemal, Mustafa Kemal, sana ölünceye kadar o günün sevincini ödeyebilmekten başka bir şey düşünmeyeceğim.

Konuşmak için dilim, yazmak için kalemim tutuldu. İkdam’daki Yakup Kadri’yi aradım, ilk vapurla İzmir’e gitmeyi teklif ettim.

Nemiz varsa, bağımsız bir devlet kurmuşsak, hür vatandaş olmuşsak, şerefli insanlar gibi dolaşıyorsak, yurdumuzu Batı’nın, vicdanımızı ve kafamızı Doğu’nun pençesinden kurtarmışsak, şu denizlere bizim diye bakıyor, bu topraklarda ana bağrının sıcağını duyuyorsak, belki nefes alıyorsak, hepsini, her şeyi 30 Ağustos Zafer’ine borçluyuz.

Akşam’ın ilk sayfası için koskoca bir klişe hazırlamıştık:

“Elhamdülillah, İzmir’e kavuştuk! “

Kapıları açmanın imkânı mı var?

Gazeteyi pencereden akıtıyorduk.

Alan yüzüne gözüne sürüyordu.

Galata Rıhtımı üzerinde kamçısı ile selam marşını susturan beyaz atlı Franchet d’Esprey, o korkunç hayal, sanki bir operet sahnesinden kalma hoş bir hatıra idi! Doğrusu daha fazla Dolmabahçe’ye gidip Vahdettin’i görmek istiyordum. İçimdeki tek zulüm hevesi bu idi!

Vahdettin’i göremedim.

Fakat sonradan ilk Meclis’ten kalma bir dostum, Muhiddin Baha, bana bir Ankara hikâyesi anlattı.

Onlar da sevinçten ne yapacaklarını bilmiyorlarmış.

Meclis’te bir aralık ellerini yıkamaya gitmiş. Asık suratlı bir milletvekili görmüş. Mustafa Kemal’in muhaliflerinden biri:

“Yahu nedir bu halin?” diye sormuş. Öteki dudaklarını ısırarak:

“Ne var sanki? Nasıl olsa İzmir’i bize vereceklerdi. Nesini büyütüp duruyorsunuz” diye çıkışmış da!

Sonra da:

“Yunanlardan kurtulduk. Bakalım Mustafa Kemal’den nasıl kurtulacağız?” demiş.

Evet muhalifleri ve rakipleri sapsarı idiler.

Doğu böyledir, dostlarım, Doğu’da kin, kolayca hıyanete kadar götürür.

O gün sapsarı kesilenler veya onların kinini güdenler, şimdi bile o günün hatırasını söndürmeye uğraşmakta değil midirler?

Doğu kini, vicdanları saran bu kanser…

Kanserlerin en habis soyu!

Kaynak: – Falih Rıfkı Atay, Çankaya: İstanbul 1969. s.312

Escort Kayseri Escort Ardahan Escort Balıkesir Escort Nevşehir Escort Muş Escort Tunceli Escort Niğde Escort Şırnak Escort Giresun Escort Çanakkale Escort Manisa Escort Afyonkarahisar Escort Tekirdağ Escort Kars Escort Ankara Escort Polatlı Escort Mamak Escort Çankaya Escort Haymana Escort Sincan Escort Keçiören Escort Pursaklar Escort Etimesgut Escort Aydın Escort Kırklareli Escort Trabzon Escort Ordu Escort Konya Escort Siirt Escort Kahramanmaraş Escort Artvin Escort Kilis Escort Yalova Escort Batman Escort Van Escort Eskişehir Escort Antalya Escort Muratpaşa Escort Kemer Escort Kaş Escort Alanya Escort Konyaaltı Escort Manavgat Escort Kumluca Escort Tokat Escort Bayburt Escort İstanbul Escort Sancaktepe Escort Bağcılar Escort Kayaşehir Escort Mecidiyeköy Escort Fulya Escort Beşiktaş Escort Zeytinburnu Escort Kartal Escort Tuzla Escort Küçükçekmece Escort Üsküdar Escort Merter Escort Güngören Escort Sarıyer Escort Bayrampaşa Escort Çatalca Escort Esenler Escort Bakırköy Escort Kadıköy Escort Maltepe Escort Şerifali Escort Çekmeköy Escort Kağıthane Escort Beylikdüzü Escort Başakşehir Escort Kurtköy Escort Beykoz Escort Ataşehir Escort Sultanbeyli Escort Esenyurt Escort Fatih Escort Eyüpsultan Escort Avcılar Escort Büyükçekmece Escort Beyoğlu Escort Nişantaşı Escort Pendik Escort Bahçelievler Escort Ümraniye Escort Şişli Escort Kocaeli Escort İzmit Escort Gebze Escort Karaman Escort Ağrı Escort Rize Escort Adana Escort Seyhan Escort Çukurova Escort Amasya Escort Erzincan Escort Kastamonu Escort Malatya Escort Yozgat Escort Mersin Escort Anamur Escort Yenişehir Escort Akdeniz Escort Erdemli Escort Mezitli Escort Silifke Escort Edirne Escort Çorum Escort Gaziantep Escort Şehitkamil Escort Şahinbey Escort Nizip Escort Isparta Escort Karabük Escort Düzce Escort Gümüşhane Escort Kırıkkale Escort Bartın Escort Burdur Escort Uşak Escort Adıyaman Escort Muğla Escort Dalaman Escort Marmaris Escort Milas Escort Datça Escort Fethiye Escort Bodrum Escort Samsun Escort İlkadım Escort Atakum Escort Aksaray Escort Bilecik Escort Şanlıurfa Escort Zonguldak Escort Osmaniye Escort Sakarya Escort Bingöl Escort Kütahya Escort Elazığ Escort Bursa Escort İzmir Escort Konak Escort Çeşme Escort Gaziemir Escort Buca Escort Bayraklı Escort Karşıyaka Escort Urla Escort Balçova Escort Bornova Escort Bergama Escort Çiğli Escort Bolu Escort Bitlis Escort Diyarbakır Escort Sivas Escort Iğdır Escort Denizli Escort Sinop Escort Erzurum Escort Kırşehir Escort Çankırı Escort Mardin Escort Hatay Escort Hakkari
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.