BAŞBUĞ’A AĞIT

BAŞBUĞ’A AĞIT

Ahmet URFALI

Bu ölüm bizleri yaktı dağladı

Ecel defterini bugün bağladı

Gözyaşlarımız pınar oldu, çağladı

Ey tarihe destan olan Başbuğum

Sana yanar insan olan Başbuğum

Ağıtlar yayılır kutlu vatandan

Namazına koşar ülke dört yandan

Şehitlere selam götür Turan’dan

İlkbaharda güzün geldi Başbuğum

Sevincine hüzün geldi Başbuğum

Ülkücü inanır davadan dönmez

Bu ışık bir yandı bir daha sönmez

Yaramız yürekte, acımız dinmez

Türk’ün efsanesi olan Başbuğum

Fikriyle şuura dolan Başbuğum

Nic’ oldu Başbuğumuz nic’ oldu

Serdarlara, erenlere taç oldu

Bu ölüme dayanmamız güç oldu

Canları yoluna koyduk Başbuğum

Adına taşlara oyduk Başbuğum

Titreyip de kendimize geliriz

Hevayı, hevesi yele veririz

Şu demir dağları tekrar deleriz

Ne çare kanatsız kaldık Başbuğum

Türlü efkârlara daldık Başbuğum

Semadan çekildi en büyük yıldız

Sen gittin biz kaldık sessiz ve ıssız

Yasını tutarız ana, oğul, kız

Tüm dertlere derman olan Başbuğum

Vatan için kurban olan Başbuğum

Mekânın cennettir Türklüğün başı

Yetim koydun şimdi kavim kardaşı

Kurudu kalmadı gözlerin yaşı

Ayrılığın bize zordur Başbuğum

Şu yalancı dünya dardır Başbuğum

Ülkücü dediğin bahtı karalı

Zincir, zindan, sürgün, çile sıralı

Diller dualarda, gönül yaralı

Toprağın altına girdin Başbuğum

İnşallah cennete girdin Başbuğum

Çileyle yoğrulmuş Türk’ün mayası

Bu millet tutuyor topyekûn yası

Yükselir yürekten ağıt, duası

Marşımız çalıyor dinle Başbuğum

Yürürüz haşre dek senle Başbuğum

Haberi duyunca dünya karardı

Feryattan, figandan yüzler sarardı

Çaresiz baş eğik yüce karardı

Allah’ın emrine uyduk Başbuğum

Masivayı ezel kovduk Başbuğum

Türkiye sevdası, Bozkurt rüyası

Mertlik harmanında yoktur riyası

Turan Ülkücünün sonsuz hülyası

Bozkurtlar saçını yoldu Başbuğum

Bizlere mi küstü n’oldu Başbuğum

Kar yağar semadan nisan sabahı

Topraktan fışkırır feryadı, ahı

Büyük dileğimiz Türk’ün felahı

Şehitler yolunu bekler Başbuğum

Yasımıza yaslar ekler Başbuğum

Şu dağlar ardına güneş inince

Derin gözlerinizde ışık sönünce

Bir sızı içlerde sessiz ve ince

Ay-yıldızlı bayrak mahzun Başbuğum

Niçin aramızda yoksun Başbuğum

Dumanlar dorukta şahinler uçmaz

Göğümüz fırtına, havamız açmaz

Bozkurtlar and içti senden vazgeçmez

Ölmedim yaşarsın sanki Başbuğum

Bayrağı taşırız bil ki Başbuğum