DOLAR
8,6794
EURO
10,3935
ALTIN
497,88
BIST
1.412
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Parçalı Bulutlu
27°C
İstanbul
27°C
Parçalı Bulutlu
Cuma Sağanak Yağışlı
28°C
Cumartesi Gök Gürültülü
29°C
Pazar Parçalı Bulutlu
30°C
Pazartesi Gök Gürültülü
29°C
Türkistan İnanç Dünyası Üzerine Notlar Celil ALTINBİLEK           İslamiyet ten önce Türkistan topraklarında, müşterek inançlar kam veya ozan denilen kişilerin ellerinde kopuzları ile birlikte nağmeli- şiirli sözlerle, mûsıkili icra edilirdi. Bu sözler basit, saf,  içten, canlı ve özlü idi. Bunlar kopuzlarıyla sihirbazlık yapar,gelecekten haber verir, insanları tedavi ederlerdi.      İslamiyet, Türkistan’da çetin...
TARİH TEKKERÜR EDER Mİ? Fuat YILMAZER Tarih tekerrürden ibarettir sözünün doğru olduğuna inanmıyorum. Tarih tekerrür etmez ama aynı veya benzer hataları tekrarlarsan aynı veya benzer olaylarla karşılaşmak tabidir. Bu tarihin tekerrürü değil, hataların tekrarı ile aynı veya benzer sonuca varmanın karşılığıdır. Hataların tekrarlanmaması için bilinçlenmek, bilinçli olarak hafızayı taze tutmak...
ZİYA GÖKALP MÜZESİ Kenan EROĞLU Ünlü düşünürümüz Ziya Gökalp konusuna devam ediyorum.  Bu gün Ziya Gökalp’in büyük damadı  Ali Nüzhet Göksel’in  “ZİYAGÖKALP MÜZESİ” açılışı nedeniyle 1956 tarihinde  ulusal ölçekte yayın yapan  “VATAN” gazetesine yayınlanan açıklamasını yorumsuz olarak aktarmak istiyorum.          “ Dün (23 Mart 1956) Ziya Gökalp’ın doğumunun 80. yıldönümü idi. Bu vesile ile Diyarbakır’daki evi...
SECCEDEN SEHPAYA ELMA VE BIÇAK Asena Kınacı MORAL Ş. Adnan Şenel tarafından yazılan “Secdeden Sehpaya Elma ve Bıçak”*, “ismiyle müsemma” diyebileceğimiz bir roman: Yüreği imanlı alnı secdede bir gençliğin sehpalarda, işkencelerde, falakalarda, Filistin askılarında umutlarının ellerinden alınışını anlatmış ve adına da yakışmış. Ak alınlarıyla secdeden sehpaya gidenleri en güzel anlatan...

BOZKURT İZİ VE BOZKURT OLMAK!

Bu memleketin ikbalinin de ülkücü olan ve ülkücü kalanlarla doğru orantılı olduğuna iman ediliyorsa artık ülkücü görünenler çeksin kirli ellerini hareketin üzerinden.

BOZKURT İZİ VE BOZKURT OLMAK!

Devlet AĞDUR

devletagdur@hotmail.com

 

 

15 Temmuz’un ardından Fetö işgal girişimi ile ilgili yapılan uygulamalarda devletin en yetkili ağzı, at izi ile it izinin birbirine karıştığını ifade etti. zaten en son gözaltı sürecinde yaşananlar da gösterdi ki bazen maksadını aşan ve belli bir algıyı oluşturmayı amaçlayan tutumlar sergilenmiştir.
Burada şaşkınlığa sebep olan, bütün Türkiye’nin tanıdığı Türk milliyetçisi yazarlara isnat edilen suçlamadır. Ömrünü memleketine vakfedenler memlekete ihanet eden bir yapı ile ilintili gösterilmeye çalışılmıştır.
Burada her ülkücü, asi de olsa, baba gibi düşünmese de Devlet’inden bir beklenti içine girdi:
Türk milliyetçileri bekledi ki, Milliyetçi irade “ Biz kendi aramızdaki meseleleri teşkilat yapımız ve ülkücü geleneğimiz doğrultusunda çözeriz. Ama sarı öküzümüzü de vermeyiz.” Desin.
“Söz ola kese savaşı söz ola bitire başı Söz ola ağılı aşı bal ile yağ ede bir söz .” beklentisi içinde oldu…
Söz olsun ki; zor zamanda hakikati haykırsın.
Söz olsun ki; Sahibinden peyda olsun.
Söz olsun ki; Bozkurt gibi kükreyip Devlet olmanın güven ve huzurunu hissettirsin.
Söz o olsun ki; Bozkurt’un izinde olmanın gururunu yaşatsın.
Yani ülkücü olmanın ve ülkücü kalmanın ne büyük bir şuur ifade ettiği ortaya çıksın.
Hani demişti ya o söz, “Ülkücü ülkücünün öz gardaşıdır” diye.

İşte uzun zaman önce okuduğum “ÜLKÜCÜ OLMAK ÜLKÜCÜ KALMAK” başlıklı yazı tam da bunu hatırlatıyordu:
“Tarihin derinliklerine baktığımızda belli bir ideal çerçevesinde şekillenmiş hareketler daima çile, ıstırap, acı, gözyaşı ve mücadeleyi de beraberinde getirmişlerdir.
Üstelik pek çok kez de içinde bulundukları topluluklarca anlaşılmamış, öteki olarak gösterilmiştir.
Pek çok ideal sahibinin defalarca okuduğu Galip Erdem’in Ülkücünün Çilesi’ndeki şu satırlar da idealistlerin halini gayet net özetlemektedir:
“Ülkücülerin hayatı bambaşkadır. Sözlüklerinde rahatlık kelimesinin yeri yoktur. Daimi bir mücadele içinde ömür tüketirler. Hemen herkesle, her şeyle zaman zaman çatıştıkları görülür. Arkadaşları ile, aileleri ile, hatta sevdikleri ile.. Belli bir ülkünün esaslarından ziyade politikanın değişen icaplarına uymayı tercih eden kudret sahipleri ile de sık sık ihtilafa düşerler. Çok defa, başlari belaya girer; gene de sinmezler. Bu halleri ” kalabalık”a göre, uslanmamaktır; kendilerine göre de, yılmamak.”
Bu alıntıda belki güncelliği ile alakalı olsa gerek ki şu bölüm daha da dikkat çekicidir:
“Belli bir ülkünün esaslarından ziyade politikanın değişen icaplarına uymayı tercih eden kudret sahipleri ile de sık sık ihtilafa düşerler.”
Evet!
Diyarlardan diyarlara koşanlar, sürgün yiyip, ceza alanlar, yapa yalnız kalanlar, en yakınları tarafından terk edilenler, ödenecek ne kadar bedel varsa ödeyenler ve ödemeye devam edenler.
Yani ülkücü olan ve ülkücü kalanlar.
Yıllarca şaşırdı pek çok zaman pek çokları, ülkücü olanlardaki bu, onlara göre “inatçı” ülkücülere göre “imanlı ve kararlı” tutuma…
Sonra gülüp geçtiler, “Bunlar dünyadan bi haber.” Dediler. Ülkücü olanlar da acıdı onlara, “Keşke bilselerdi, anlasalardı” diye…
Ardından zaman geçti. Niceleri nice gömlekler değiştirdi. Ne büyük(!) nimetlere kavuştular. O gücün cazibesi karşısında saflar yeniden netleşti.
Bir de baktık ki insanların değerlerine paha biçilir olmuş.
“Satılık” tabelaları revaç görmüş. Köle düzeni kurulmuş. Efendiler edinmeye başlamış kimileri…
Peki ya gerçekten Ülkücü olanlar?
Ne söylemeliydiler bu hal karşısında? Gidenler, gidilemeyenler, selam verenler, selam bekleyenler ve vefa…
Ülkücü olduğunu söyleyenlerin çok da ilgi duymadığı ama , Ülkücü olanlar ve ülkücü kalanlarla beraber olduğunda çok sık kullandıkları bir kavramdı bu vefa…
İyi de karşılık görüyordu bu yaklaşım. Basamaklar hızla tırmanılıyor hele isim ve soy isim de bazı şeyleri çağrıştırıyorsa, değme ülkücü görünenin keyfine…
Ama, artık…
Ülkücü görünenler söz sahibi edilmemelidir ülkücü olanlara.
Ülkücü kalanlar, cefaya, çileye, ezaya katlananlar, artık sırça saraylarda ülkücü görünenlerin tasallutu altında bırakılmamalıdır.
Zaten ülkücü kalanlar söz sahibi olursa ilgili yerlerde, o zaman ülkü de ülke de ikbale, yeni ufuklara, hayaldeki medeniyet tasavvuruna kanat açacaktır.
Öyleyse artık ülkücülüğü bir yaşam tarzı olarak gören ve ülkücü kalanlar, bir kadro hareketi anlayışı ile fitneye kapılarını kapatarak, beklentisiz bir şuur ile Yaşatma ideali adına söz sahibi olmalıdır sözün söylendiği yerde.
Varsa hala olmaması gereken mevkide ülkücülerden geçinenler, derhal kendilerine layık gördükleri yerleri mekan tutup seciyesinin gereğini ifa etmelidir.
Bilinmelidir ki, hareket kimseye makam kazandırmak, ikbal sahibi yapmak, basamak olarak kullanılmak için vermedi binlerce şehidini…
Unutulmasın ki, göz yaşları içerisinde uğurladığı yavrusunun şehadet haberini alınca “Neyleyim ki oğlum Allah davasının davacısıydı. Tek suçu ülkücü olmaktı. Ben de ülkücü kalacağım.” Diyen annenin evladı, ahde vefasızlık edilsin diye düşmedi toprağa…
Üstelikte bu memleketin ikbalinin de ülkücü olan ve ülkücü kalanlarla doğru orantılı olduğuna iman ediliyorsa artık ülkücü görünenler çeksin kirli ellerini hareketin üzerinden.

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.