21 yıl önce (26 Haziran 1996) aramızdan ayrılan Ülkü devi, Türk Dili Uzmanı ve büyük Türk milliyetçisi Prof. Dr. Necmettin Hacıeminoğlu’nu rahmet ve minnetle anıyorum.
Bizim kuşağın yetişmesinde büyük emeği olan Necmettin Hoca “Özü ve sözü sağlam” insanlar yetiştirmek için büyük çaba harcamıştır.
1954 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Türkoloji Bölümüne giren Hacıeminoğlu bu fakülteden mezun olduğu 1959 tarihine kadar kendisini Türk Dilciliği ve Türk Milliyetçiliği konularında gayet iyi yetiştirmiştir.
Hocalık yaptığı yıllarda, Türk gençliğinin, Türk Ülküsüyle yetişmesi için çok çalışmıştır.
Necmettin Hoca, 1960’dan sonra solcuların seslerini yükseltmeleri ve Üniversite ve sokaklarda hâkimiyet sağlamaya başlamaları üzerine, çocukluğundan beri yüreğinde taşıdığı/hissettiği Türklük şuuru ile Komünizm ve anarşiye karşı canını ortaya koyarak büyük bir fikir mücadelesine girişmiş; vatanın ve milletin savunuculunu üstlenmiş, Türk milliyetçiliği fikrinin güçlenmesinde önemli bir görevi yerine getirmiştir.
Hoca bu mücadelesini her daim kalemiyle yapmış,gerektiğinde bir lider olmuş, gerektiğinde ise bir nefer gibi çalışmıştır.
Hoca’nın bu anlamlı çıkışı ve mücadelesi neticesi, o tarihe kadar “dernekçilik” faaliyeti ile sınırlı kalan Milliyetçi aydınlar, siyasi partiler, milliyetçi gençlik kuruluşları,milliyetçi öğretmenlerin başını çektiği meslek kuruluş ve dernekleri ele ele vererek bölücülere ve Komünistlere karşı hep birlikte sistemli bir şekilde mücadele etmeye başlamışlardır.
Necmettin hoca, Bizim Anadolu, Hergün, Orta doğu, Tercüman gibi gazeteler ile Bozkurt, Milli Hareket, Büyük Türkiye, Devlet, Hisar, Töre, Türk dili, Türk Edebiyatı, Türk Kültürü, Ülkücü Kadro, Türk Yurdu gibi dergilerde yayınlanan yazılarında, genç kuşaklara“Milli Dil Bilincini aşılama’ görevini başarı ile yerine getirmiştir.
Dil Hususiyetleri (1968), Dokuz Işık’ta Eğitim Sistemi (1971), Milliyetçi Eğitim Sistemi (1972), Türkçe’nin Karanlık Günleri (1972), Milliyetçilik – Ülkücülük – Aydınlar (1975), Türkiye’nin Çıkmazları (1975) adlı eserleri Milliyetçilerin“başucu” kitapları arasında yer almış, Milliyetçi düşünürler tarafından kaynak eser olarak kullanılmıştır.
1980 öncesi anarşi ve terör ortamında düşüncelerini yazıya aktaran Prof. Dr. Hacıeminoğlu, 1979 yılında, Hergün gazetesinde çıkan bir yazısı gerekçe gösterilerek SıkıYönetimce kırk gün tutuklanmıştı. Bu olay bir üniversite öğretim üyesinin düşünce suçuyla tutuklanmasının ilk örneğiydi. Necmettin hoca yargılandığı bu davadan beraat etti. Ancak, 1980 darbesinden sonra 1983 yılında üniversitedeki görevinden ayrılmak zorunda bırakıldı.
Çok sevdiği İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’ndeki kürsüsünden istifa etmek zorunda bırakılmış ve çok çileli yıllar yaşamıştır
Hacıeminoğlu’nun ülkücü hareket ve mücadele içindeki yeri, hem gençlik kesimi, hem aydınlar, hem de siyasetçilerle diyalog kurabilmiş olması açısından oldukça önemlidir.
Bilim adamı olarak alanında önemli eserlere imza atan Necmettin hoca aynı zamanda çok önemli Türkologlar yetiştirdi; aydın olarak düşündü ve yazdı.
63 yıllık ömründe bir milliyetçi aydın olarak çok çileler çeken bu değerli insanın en büyük özelliği, çektiği bu çilelerden dolayı hayata ve Türk milliyetçiliği davasına küsmemesi; hiç şikâyet etmeden, etrafındaki insanlardan hiçbir şey beklemeden milletinin dertleriyle üzülüp, sevinçleriyle coşmasıdır..
Çünkü o bir “ÜLKÜ DEVİ” idi.
Bu Ülkücü dev’in Erol Güngör ve Türk milliyetçiliği başlıklıyazısından bir alıntı ile yazıma son vermek istiyorum.
“… Milliyetçilik duygusu ve fikri, tarihimizin ilk devirlerinden itibaren millet hayatının gelişmesine paralel bir seyir takip etmiştir. Aslında milletle beraber var olan bu duygu, içinde bulunduğumuz durumun şart ve ihtiyaçlarına göre, bazen durgun bir deniz misali sakin kalmış, bazen de coşkun nehirler gibi çağlayarak akmıştır. Ta başlangıçta ‘gök Tanrı’ tarafından, bütün insanlığı idare etmek üzre yaratıldığına inanan Türkler, kanatları altında çeşitli kavimleri toplayan büyük “cihan devletleri”kurdukları zaman, milli şuurlarını açığa vurmamışlardır. Ancak ya devletleri yahut da kültür ve töreleri her hangi bir sebeple tehlikeye düşünce buna karşı hemen milli benliklerini hatırlayıp canlandırmak suretiyle tedbir almışlardır… Türklerin ülkeler ve kıtalar fethetmesini sağlayan o şuur, çağlar boyunca ‘ yer altı suyu’ gibi sessiz sedasız, fakat gücünü hiç kaybetmeksizin yirminci yüzyıla kadar ulaşmıştır… Osmanlı Devleti’nin çöküş döneminde yeniden yer üstüne çıkmıştır. İşte sırf bu sebepledir ki, Türk milletini tanımayan ve tarihini bilmeyenler, diğer birçok kültür unsuru gibi milliyetçilik fikrinin bize Meşrutiyetle beraber batı’dan geldiğini sanmışlardır. Böyle yanlış düşünceye saplananlar hâlâ aramızda vardır.”(Millet ve aydınlar. s; 65-66. Türk Edebiyatı Vakfı yayınları.2004)
Nur içinde yat Necmettin hocam.
Mekânın cennet olur inşallah…
