YUSUF İMAMOĞLU
Harun KILIÇ
Türkiye, “68 kuşağı”da denilen ve takribi 3 bini Filistin kamplarında eğitilip tekrar ülkemize gönderilen azılı komünist militanın da öncülük ettiği anarşi ve terör girdabına sokulmuştu…
CHP’nin koruyucu annelik yaptığı ve “Devrimci” veya “Denizler” sıfatı verilerek adeta şirin birer çocuklar olarak gösterilen günün eşkiyaları;
Ülkeyi yangın yerine çeviren ve canlara kıyıp ocaklar söndüren bu güruhun birçok masumun kanına girdiği (birileri unutmaya-unutturmaya çalışsa da), maalesef saklanılamayacak bir hakikattir..
Nitekim takvim yaprakları 8 Haziran 1970’i göstermektedir..
Yusuf İmamoğlu, Sovyet (Rus) veya Çin’in maşası olan ve yukarıda eşgallerini kısaca çizdiğimiz, silahlı komünist militanlarca; öğrenim gördüğü İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde çapraz ateşe alınarak ağır yaralanmıştır.
Olayın görgü tanıklarının anlattığına göre:
Aldığı kurşun yaralarıyla ilk anda şehadet şerbeti içmeyen ancak ona yardım etmeye çalışan bir kaç güzel yürekli insanın yanısıra ambülansın yaralıya ulaşmasının komünist militanlarca kasıtlı olarak engellenmiştir…
Neticede aldığı kurşun yaralarına fazlaca dayanamayıp yarım saat sonra Rahmet-i Rahman’a kavuşmuştur..
İşin ilginci, yine tanıkların ifadesine göre polis olaydan tam 1,5 saat sonra ancak gelebilmişti(!)
Olay sonrası kaldırıldığı adli tıpta yapılan otopside çıkan rapora göre: O’nun 24 saattir aç olduğu tespit edilmiştir.. Hele hele kurşunlarla parçalanmış pantolonun cebinden bir simit parasının dahi çıkmaması, yani topu topu sadece 35 kuruşunun olması yüreğimizi derinden yakmıştır.
Okuyup vatanına, milletine, ailesine faydalı olmaya çalışan ve fakir bir ailenin çocuğu olan şehidimizin; yaşadığı bu hazin olay bizim için ne ilk ne de son olmuştur…
Yani canımıza kast eden ve Allah’ın gazabına uğramasını can-ı gönülden dilediğimiz vatan hainleri, geçmişten günümüze canımızı yakmaya, ocaklarımıza ateş düşürmeye devam etmektedirler..
Bu vesileyle, Yusuf İmamoğlu büyüğümüzle birlikte;
İlk şehit Ruhi Kılıçkıran’dan (4 Ocak 1968) günümüze kadar toprağa düşen ülkücü şehitlerimizi, unutmayacağımızı/unutturmayacağımızı tarihe not düşüyor..
Zımni veya aleni (iç-dış) destekçilerini lanetlediğim gerek PKK/PYD bölücü örgütünün, gerekse de siyasi uzantısı HDP’nin başı çektiği, ayrılıkçı-yıkıcı her türden terör odaklarına; kurban verdiğimiz bütün şehitlerimizi rahmetle, tazimle ve dualarla anıyorum…
Ruhları şad, mekanları cennet olsun…
Yeni bir yazımızda buluşmak üzere esen kalınız!
