EKMEĞE DAİR

Efendi Barutçu

MHP VE ÜLKÜCÜLÜK

Bu haber 10 Eylül 2013 - 16:53 'de eklendi ve 3.088 kez görüntülendi.

MHP VE ÜLKÜCÜLÜK

 Ali BADEMCİ

Bazıları der ki, ” Hangi partide olursan ol ülkücü olduktan sonra fark eder mi?” Bir kere bundan sakat ve bundan mesnetsiz bir düşünce olamaz. Yâni sen gideceksin  bir zamanlar sana kurşun sıkanlar, hatta bir veya birkaç  dâvâ arkadaşını katletmiş olanların yanında sözüm ona “Ülkücülük” yapacaksın. Yahut ta senin abilerinin, 1968-1980 arasında ünüversitelerde milliyet ve din düşmanlarına karşı can siperane mücâdele ederken, ”Daha cihâd  zamanının gelmediğini”  söyleyip vatansız-milliyetsiz-din düşmanı ve ateist olanların ekmeğine yağ sürercesine yan çizenlerin  yanında, hatta partilerinin yönetim organlarında  görev yapıp utanmadan “Ülkücü” olduğunu söyleyeceksin. Yok öyle yağma şey. Amiyâne tabirle bu kişilere en azından “Menfaatçı “ veyâ “Beleş Kahraman” denir. Tabii işin içinde biraz uyanıklık ve “Şark Kurnazlığı” da var. Şöyle veya böyle bugün “Ülkücülü”ğü siyâsete taşıyanlardan  hoşlanmayabilirsin; o zaman yapacağın iş, fikrinin haysiyetine lâyık olarak köşende oturacaksın. Demek ki sana da “Oturma görevi verilmiştir” diye düşüneceksin.. Efendim “Şimdi oturma zamanı mı?” diyeceksiniz!. ulkuucukadro ali bademci

 

Bir zamanlar derlerdi ki, ”Biz de milliyetçiyiz. Milliyetçilik  MHP’nin tekelinde mi?” Öte yandan “Kemalizm, Nasyonal Sosyalizm, Kapitalist-Demokrasi, Vatanseverlik, Kalkınmışlık” gibi mefhûmlarla Türk Milliyetçiliği gibi berrak görüşleri sulandıranları da gördük. Ama şimdi böyle düşünenler kısmen azaldı. Fakat zaman içinde bu görüş ve değerlendirmelerin yanlış olduğunu yaşayarak öğrendik. Türk Milliyetçiliği’nin Cumhuriyet’in ilk yıllarında ilmi ve siyasi tarifi yapılmıştır ki milliyetçiliğimizin özel adı da “Türkçülük”tür. Mustafa Kemal devrinde Türkçülüğün siyasî adı tabiî olarak “Atatürkçülük”tür. Gazi’nin  ölümünden sonra, “Sosyalizm”i de içine alan  bir ”Atatürkçülük” tarifi yapılmış; CHP’li kitle, ordu ve aydın desteği ile  böyle bir görüş tutturulmağa çalışılmış ise de  gelinen nokta kepazelikten başka bir şey değildir. İşte bugün “Erkenekon-Balyoz-Malyoz” dedikleri sıkıntının da  kaynağını oralarda aramak lâzımdır.

Mustafa Kemal’in ebediyete intikalinden sonra Türk Milliyetçileri, onun fikirlerini “Komünzm ve Kapitalzm” arasında siyâsî yorumlara sığdırmaya çalışan  CHP ve ondan doğan DP.’nin  yolundan gitmedikleri için  ne kadar doğru hareket ettiklerini  şu günlerde daha aydınlık olarak görüyoruz. İşte “1944 Türkçülük ve Turancılık” olayı böyle bedbaht düşünceler karşısında Atatürk’ün fikirlerini savunan “Atsız ve Türkeş”i ortaya, hattâ öne çıkardı. Atsız Beğ gibi bir tefekkür âbidesi ile Alparslan Türkeş gibi genç bir subay 2.Dünya Savaşı ortamında arkadaşları ile birlikte çok ciddî bir imtihan verdiler. İşte bu imtihandan sonra Türk Milliyetçiliği siyâsî temsil kabiliyetini “Ülkücülük” gibi daha sonraları uğrunda gencecik insanların canını verdiği yepyeni ve dipdiri bir dâvâya dönüştü. İsmetPaşa’lı yıllar Sovyet Rusya’dan korkusundan Türkçüleri 1944’de tabutluk işkencelerine maruz bırakırken DP’li iktidar yılları   CHP’nin değişik bir versiyonuymuş gibi 1953’de  Türkçülerin yoğun olarak bulunduğu “Türk Milliyetçiler Derneği”ni kapatarak milliyetçileri sindirmeye kalktı.. Kaldı ki Genel Başkan Said Bilgiç iktidar milletvekillerdendi.. Gerçi 1978’de  zamanın Cumhurbaşkanı Celâl Bayar  bu olayın hatâ olduğunu ifâde ederek “Milliyetçiler”den özür bile diledi ama  artık atı alan “Üsküdar’”ı geçmişti.

 

1965-1980 Türk Milliyetçili’nin “Siyâset Sürümü” olan “Ülkücülük”ün yeşerdiği ve meyve vermeye başladığı dönemdir. Bu devrede başta lider Türkeş ve hareket mensuplarının çektikleri sıkıntı, Türkler’in “Ergenekon”dan çıkışı kadar gâileli, yıllardır. Dünya “Ülkücüler”in üzerine çullandı ama siyasi harekât MHP yılmadı. 1980’e  kadar 5000 şehid ve bu târih itibâriyle kurulan idam sehpaları onları yıldırmadı. 1990’a kadar belki hiçbir şey yapılmadı gibi sanıyoruz ama “Ülkücülük”ün Anadolu’ya sokmadığı  Bolşevizm’in çöküşüne sebeb olundu  ve en büyük düşman dağıldı.. ”Eğer 1980 itibâriyle komünistler Türkiye’de başarılı olsaydı  belki Sovyetler dağılmayacaktı” görüşü çok yerinde ve isâbetli bir düşüncedir. Hâla “Ülkücü” olduğu için kaçak gezen ve zindanlarda çile dolduran  gaziler olduğunu biliyoruz değil mi?

 

İnsafsızlar! Merhametsizler! Şimdi her partide ülkücülük yapılır ha! Kolay mı bu kadar? Ülkücülüğün adresi bellidir:MHP. Lütfen haydi yuvaya! Şu düşman karartısı “Eski-Yeni” dâvâsını bırakın! Osmanlı’yı da “Yeni-Eski Osmanlı; İttihad-İtilaf”; Türkistan’ı “Cedidi-Kadimi (Eskici-Yenici)” parçalara ayırarak yutmadılar mı? 10 yıldan beri şimdi de MHP’ye bu oyun oynanıyor diye düşünün! Öyle ayağa kalkın.. İsterse kendimizi kandırmış olalım, ama “Birlik Olmayı” deneyelim.. Bilin ki milletin tek umudu “Ülkücüler”dir.. Onun da tek ve yegane adresi MHP’dir. Sağlıcakla kalın..

Ali BADEMCİ
Ali BADEMCİalibademci@gmail.com

HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

Comments