Ergun KAFTANCI
TAYYİP Bey‘in Cumhurbaşkanı olduktan sonra İstanbul’da çalışma ofisi olarak seçtiği yerlerden biridir Yıldız Sarayı…
Almanya Başbakanı Bayan Merkel de bu sarayın Mabeyn Bölümü‘nde ağırlandı…
Ekranda dikkatinizi çekmiş olmalı; konuğun ve Erdoğan’ın oturdukları taht biçimindeki koltuklar altın varak kaplıydı. “Bu koltuklar altın yaldız boyalıydı, yakın zamanda varakla kaplandı” diyorlar…
Yalansa, günahı diyenlerin boynuna…
…………………………………………..
Erdoğan da tıpkı Davutoğlu gibi, Merkel‘den mülteciler için hem ekonomik yardım talep etti, hem de kesintiye uğrayan fasılların taraflarca ele alınıp sırayla müzakere edilmesine yeniden başlatılmasını istedi…
Dahası var…
Bu ortamın sağlanması için üstüne üstlük Merkel’den, Fransa, İngiltere ve İspanya’nın ikna edilmeleri için aracılık yapması rica edildi.
İç politikada AB karşıtlığı yapan anlayışın 1 Kasım yaklaşırken AB yandaşlığına önem vermesi, birliğe kalıcı ülke olarak girmeye çalışması ve Merkel gibi, Avrupa siyasal hayatında etkili bir isimden arabuluculuk talep etmesi bir seçim malzemesi değilse nedir!?
Siyaset bilimcileri bu çıkışı Bir “Seçim yemi” olarak yorumluyor…
Ben bu yoruma katılıyorum, siz katılıyor musunuz!?
* * *
40 DÖNÜMDEN büyük bir araziydi.
20 dönümüne ultra lüks villalar yapıldı…
Arazi sahipsiz sanılıyordu; oysa İstanbul’u terkedip Yunanistan’a yerleşen yedi Yunan ailesi çıkıp geldi, sahip olarak dava açtı…
“Bu arazı bize ait, kamulaştırılmış değil ama haksız biçimde el konulmuş ve üstüne villalar yapılmış, hakkımızı isteriz” dediler..
Tapusu ortada olmayan araziye, AKP’li Üsküdar Belediyesi’nin öngörmesi sonucu AKP’li Büyükşehir Belediyesi tarafından imar izni verildi ve villalar yapıldı…
Yedi Yunan ailesi ise avukat Hakan Öncü’ye vekaletname vererek dava açılmasını sağladı. Sonuçta arazinin 20 dönümüne karşılık mülk sahiplerine 50 milyon lira tazminat ödenmesi karara bağlandı. Yargıtay da kararı yerinede buldu ve onayladı.
Peki bu parayı kim ödeyecek?
Arazinin sahibi olduğunu iddia edip üzerine bina yapılması için olanak sağlayan Karayolları Genel Müdürlüğü…
Yani…
Sahipli araziyi kendisine mal eden, sonra da imara açılmasına ses çıkarmayan koskoca devlet kurumu…
Eli mahkûm ödeyecek!
Artık kuzu kuzu mu, öpe öpe mi, ısıra ısıra mı öder, orasını bilemem ama ödemekten kaçış yok!
Devlet kimlerin eline kalmış görün!
* * *
SABAH Beykoz‘da kahvaltı…
Öğle saatlerinde Bolonya‘da öğle yemeği…
Akşam saatlerinde Modena‘da akşam yemeği…
Yaşasın Dolce vita!
Kimden bahsettiğimi anlamışsınızdır…
* * *
“NİMETİN kıymetini kadrini bilmemişiz” diyor Bülent Arınç, ekliyor:
-O nedenle halk bize şefkat tokatı attı…
İçine oturmuş ki, o tokatı dile getiriyor…
………………………………………….
Oysa nimetin kıymetini bilenler ve değerlendirenler çok…
17-25 aralık bandında yer alan, alâ-ı vâlâ ile aklanan bakanlar ve oğulları, ellerine geçen nimetin kadrini de, kıymetini de pek âlâ bildiler…
Bilemeyenler Arınç gibileri, yani AKP’deki namuslu azınlık…
Bülent Bey’in bahsettiği halktan gelen şefkat tokadı var ya, o tokatı maalesef birlikte yemek zorunda kaldılar…
Kurunun yanında yaş da yandı anlayacağınız!
* * *
“ERDOĞAN toplumu ayrıştırmak istiyor”…
BBP Genel Başkanı Mustafa Destici‘ye sesleniyorum…
Günaydın Başkan; hep aklımda, ancak şimdi fırsat buldum, soracağım:
-Neden hep geriden geliyorsun kardeşim…
Bunu körler de, olaylara şaşı bakanlar da çoktan gördü, sağırlar bile duydu; sen henüz mü farkına varıyorsun…
Geride kalma başkan; al arkadaşlarını, geç MHP saflarına, mücadeleye oradan devam et…
Unutma, ülkenin birliğe ihtiyacı var, bir işe yara bari!
* * *
EĞİTİM ÖĞRETİM hayatının ne durumda olduğunu anlatan cümlelerden ibaret bir açık mektuptan şu paragrafı alıyorum:
-Eğitim kalesi düştü. Orta eğitim dinsel ağırlıklı eğitim modeline geçiş yaptı. Artık ülkede ilim irfanla değil, imam hatipli öğrenci sayısıyla övünülüyor…
Prof. Dr. Mesut Parlak, Nobel Ödülü alan Dr. Aziz Sancar‘a yazmış bu satırları; onu bilgilendirmiş.
Bir de ekleme yapmış ve “Hocam çoğu rektör iktidar yanlısı” diyerek siyasal iradenin nerelere kadar uzandığını göstermek istemiş…
Bir husus daha var; eğitim ve öğretim hayatımızın diğer alanlar gibi, nasıl yozlaştırıldığına da Sancar’ın dikkatini çekmiş.
Ortak kültürü ve insanlığı sahiplenmek söz konusu olduğunda bir bilim insanının, bir diğer bilim insanını aydınlatmasından daha doğal ne olabilir ki..
Prof. Parlak, Dr. Sancar‘a yönelerek bu bilimsel görevi bihakkın yerine getiriyor.
Kutlamaya değmez mi!
