Devlet AĞDUR
devletagdur@hotmail.com
15 Temmuz FETÖ kalkışmasının ardından yaşanan sürece yapılan analizler irdelendiğinde dünyanın, bölgemizin ve ülkemizin içinde bulunduğu buhranlar anaforunun hatlarını daha net görme imkanına sahip oluyoruz.
Türk toplumu, darbe travmasının ardından tam bir kaotik sürecin içerisine itilmiş durumdadır. Çok kullanılan tabir ile, kurunun yanında yanan pek çok yaşa da şahit oluyoruz.
Beş bin yılı bulduğunu ifade ettiğimiz Türk medeniyeti ve devlet geleneği ile örtüşmeyen uygulamalarla karşılaşıyoruz.
Köklü bir devlet geleneğine sahip olmamız aslında meselelere yaklaşımda umutlu olmayı gerekli kılmaktadır.
İhanet kalkışmasında olayın boyutlarını değerlendirirken yeni mağduriyetlerin doğmasına da engel olmak gayet doğal bir beklentidir. Elbette ihanet içerisinde olan siyasi, askeri, kamusal veya sivil bütün unsurları titiz bir ayıklamaya tabi tutulmalıdır.
Ancak pek çok yerden usulsüz veya asılsız görevden alma yada ihraç haberleri duyuluyor. Yıllarca siyasal beslenme kaynakları olan Fetö’nün, sanki bütün yapılanması alt kademe memurlardan oluşuyormuş gibi on binlerce memurun, açık olan bir okula çocuğunu göndermiş olması, yasal bir bankadan işlem yapması gibi sebeplerden ihracı Fetö ile mücadele mi yoksa mücadelenin çarpıtılması mı tam anlaşılamamaktadır.
Parsel parsel satanlar, karşılıklı “ al gülüm ver gülüm” uygulamaları, peşkeş çekilen kurumların müsebbipleri görmezden gelinirken meseleden haberdar olma ihtimali zayıf memurların ihracı nasıl bir mücadele anlayışıdır?
Burada, devreye girdiğini duyduğumuz, Milliyetçi Hareket Partisi bir bakıma sahipsizlerin sahibi olmuş ve haksız yere görevden uzaklaştırılanların mağduriyetlerini aktarabilecekleri bir umut kapısı haline gelmiştir.
Milliyetçi Hareket Partisi, 15 Temmuzdaki duruşunun yanında, Türk milletinin düştüğü kaostan çıkmanın yollarını da açıklamalı ve ülkenin ümidi olmalıdır.
…
Türk milletinin, içine düştüğü girdaptan çıkarılması gerekmektedir.
Baktığımızda yüzlerde tereddütlü çizgiler, gönüllerde korku ve endişe top yekun millette yarınların tedirginliği hakimdir.
Öyleyse, “ Türk milletinin tarihi mirasının günümüzdeki takipçisi Ülkücü hareket, geçmişindeki şevki yeniden hissetmeli, yaşamalı ve yaşatmalıdır. “Anadolu’nun dağlarında, ovalarında bir Eyyüp Peygamber sabrı ile dolaşan, çalışan, kahırkeş, çilekeş” insanımız kendisine uzanacak güçlü ve merhametli bir eli beklemektedir.
O zaman Milliyetçi Hareket Partisi ve Ülkücülerden, milletimizin beklentileri net olarak ortaya konmalıdır.
Birincisi, dün olduğu gibi bugün de birilerine göre ve birilerinin hoşuna gitsin diye değil,
inandığımız değerlere göre yaklaşımlar sergilemek esas olmalıdır. Bu değerlendirmede öncelikli
yaklaşım, İslam’ın izzeti, Türk milletinin geleceği, memleketimizin bütünlüğü, bölgemizin huzuru esas
alınarak yapılmalıdır.
İkincisi, her türlü terör faaliyetlerine karşı en sağlam yaklaşımları Milliyetçi Hareketin ortaya koyacağı bilinmektedir. Milliyetçi Hareket, teröre karşı ülkemizi huzura kavuşturacak projeler ortaya koymalıdır.
Üçüncüsü, sahipsiz memura, amire ve haksız yere ekmeği çalınanlara memleketin geleceği adına, yeni travmalar, yeni kaoslar, sosyal ve psikolojik çöküntüler yaşanmasın diye sahip çıkılmalıdır.
Üstü örtülse de pek çok ülkücü, milliyetçi veya Fetö ile ilgisi olmayan vatandaşımız, kendilerine yapılan karalamalar, haksız yere görevden alınma veya ihraçlar yüzünden çok vahim hadiseler yaşamaktadırlar. Bu onursuz leke alnına sürüldüğü için intihar edenler, hem çocuklarının hem de kendisinin kafasına sıkanlar, parçalanan aileler, toplumdan vebalı gibi dışlandığı için çıldıranlar sadece birkaç örnek.
Bütün yaşananlar göstermektedir ki, Türk milleti kendi değerleri ile bütünleşen, inandığı gibi
yaşayan, yaşatma ideali dediğimiz felsefe çizgisinde millete vefalı duruş sergileyen bir anlayışa susamıştır. O anlayış Türk milliyetçiliği şuurudur.
O zaman, Milliyetçi Hareketin söz sahipleri, başta bütün Türk milliyetçileri ve ülkücüler olmak üzere top yekun vatan evlatlarını bağrına basacak bir yaklaşımı milletimizin geleceği adına hayata geçirmelidir.
