8 Mart mı?
GAZİ KARABULUT
Uğrar mı düşünce dünyanıza 8 Mart’ta ıstırap dolu ruhlar?
Meselâ Çin toplama kamplarında yavrusu kucağından çekilip alınan analar…
Genç olmayı anlayamadan sırtlan sürüsünü andıran Çinlilerin tecavüzüne uğrayan kızlar…
Yavrusundan koparılıp on sekiz saat tarlalarda çalıştırılan kadınlar…
Amerika/İsrail füzeleriyle etleri parçalanarak bir anda yok edilen 160 minicik kızlar…
Dinlerin kutsal saydığı Kudüs’te, Gazze’de tanklarla yok edilen kızlar, kadınlar…
Ve…
Anadolu’nun kadınları…
Analar…
Dert yükü analar.
Çile yumağına, süyüm süyüm ıstırap ipliği sağan analar…
Tarlalarda, öpülesi elleri ile tırnağını sapladığı topraklardan rızık deşiren analar…
Ve vefanın, fedakarlığın abidesi eşler…
Kuru beton yığınlarını yuva yapan eşler…
Anaları gibi ana olup evlat yetiştirenler…
Kız kardeşlerimiz, yaşına bakmadan hep abla olurlar. Kimi zaman dolu dolu gözlerle, bazen de sıcak bir tebessümle…
Sonra bir kızı olur insanın…
Hayata katılan anlam değişir. Bize insanoğlu olduğumuzu hatırlatan insanlara dönüşürler… Bağrınıza bastığınızda bitirirler bütün dünya külfetlerini, ruhlarındaki sımsıcak esintiyle…
Ve tarih onları altın harflerle yazar…
Adları kimi zaman Nene Hatun olur, gencecik yaşlarında bir destan başlatırlar…
Bazen İstiklâl Yolunda Şerife Bacı bazen de Onbaşı Nezahat…
Daha derinlere inersiniz, Turan’a Han olurlar Tomris Hatun gibi…
Başa taç olanlara… öf bile denilemeyenlere kalb-i hürmet ile…
