Ülkücü hareketin önemli isimlerinden Ünal Osmanağaoğlu Hakk’ın rahmetine kavuştu.
Ülkücü Kadro ailesi olarak merhuma Allah(c.c.)tan rahmet diler, ülkücü harekete ve ailesine başsağlığı dileriz.
Ünal Osmanağaoğlu’nun cenazesi 1 Temmuz salı günü (yarın) öğle namazını müteakip Fatih Camii’nde kılınazak cenaze namazı sonrası Eyüp Sultan Mezarlığı’nında toprağa verilecek.
12 Eylül Darbesinin en büyük mağdurlarından, Ünal Osmanağaoğlu Florance Nightingale hastanesinde geçirdiği bir kalp ameliyatı sonucu kurtarılamıyarak hayatını kaybetti. Allah rahmet eylesin.
Ünal Omanağaoğlu’na 12 Eylül mahkemeleri tarafından 9 Ekim 1978’de Ankara Bahçelievler’de “Türkiye İşçi Partisi” üyesi yedi öğrencinin katledilmesi olayından sanık olarak dava açılmış, ayrıca 22 Temmuz 1980’de DİSK Genel Başkanı Kemal Türkler’in silahlı saldırı sonucu öldürümesi olayınada karıştığı iddia edilmişti. 1999 yılına kadar firar hayatı süren Osmanağaoğlu 11 Nisan 1999 da tutuklanarak yargılanmaya başlamıştır…
Bahçelievler katliamından yargılanan Osmanağaoğlu, 1 Kasım 1999’da ağır ceza mahkemesi tarafından her bir cinayet için bir kez olmak üzere toplam yedi kez ölüm cezasına mahkûm edildi. Bu karar, Osmanağaoğlu’nun “baş aktör sıfatı taşımadığı” gerekçesi ile 29 Haziran 2000’de Yargıtay tarafından bozuldu. Ağır ceza mahkemesi, 15 Şubat 2001’de daha önceki kararında direndi ve dosya Yargıtay Genel Kuruluna gönderildi. Yargıtay, 19 Haziran 2001’de Osmanağaoğlu’nun mahkûmiyetini onadı ve daha önce verilen ceza hükmü kesinleşmiş oldu. 9 Ağustos 2002’de idam cezasının kaldırılmasıyla Osmanağaoğlu hakkında verilen ölüm cezası en az 25 yıl cezaevinde kalması şartıyla ömür boyu hapis cezasına çevrildi. 10 Ekim 2007’de, verilen ceza aynı şartlar altında çekilmek üzere 40 yıl hapis olarak değiştirildi. 3. Yargı Paketi olarak bilinen yasal düzenleme doğrultusunda 10 Temmuz 2012’de tahliye edildi.
1996 yılında tekrar açılan Türkler davasında ağır ceza mahkemesi, 14 Nisan 2003’de Osmanağaoğlu’nun beraatini hükmetti. Beraat kararı Yargıtay tarafından “eksik soruşturma” gerekçesi ile bozuldu. Ağır ceza mahkemesi “yeterli ve kati delil bulunmadığı” gerekçesi ile tekrar beraatine karar verdi. Yargıtay ise “suça asli ve maddi fail olarak katıldığına” hükmederek oy birliği ile bu kararı da bozdu. Ağır ceza mahkemesinin 30 Temmuz 2009 tarihli kararı ile beraat hükmüne direnmesi sonrasında, 22 Haziran 2010’de Yargıtay Ceza Genel Kurulu hükmün bozulmasına karar verdi. Yargılama süreci devam ederken dava 1 Aralık 2010’de zamanaşımı nedeniyle düştü..
